Politics

Hoe vinden bingewatchers hun weg in het overvolle streaminglandschap?

Heeft u Severance al gezien? Geweldige serie, uniek en eigenlijk onmisbaar. U heeft er wel een abonnement op Apple TV+ voor nodig. Oh, en het tweede seizoen van megahit Euphoria? Daarvoor moet u even HBO Max aanslingeren. Die nieuwste superheldenserie Moon Knight? Disney+. Mocro Maffia? Zet Videoland aan. Het spectaculaire Yellowjackets? Ziggo Movies & Series. Toch maar eens het Nederlandse Dirty Lines proberen, omdat uw vrienden blijven zeggen dat het zo’n leuke serie is? Haal Netflix er maar bij.


Lees ook onze recensie: In ‘Severance’ gaat het werk nooit meer mee naar huis

De markt voor video on demand-diensten wordt er niet overzichtelijker op. De seriekijker die alles wil zien heeft een dagtaak aan het bijhouden van het aanbod op de steeds verder gefragmenteerde markt. Het jaar begon met de Nederlandse entree van twee grote nieuwe spelers: het Amerikaanse HBO Max (grote kwaliteitsseries, films) en het Scandinavische Viaplay (vooral sport, onder meer Formule 1). En dan heb je als mediaconsument ook nog al die andere opties, zoals digitale abonnementen op kranten en muziekdiensten. Onlangs kwam de podcastdienst Podimo naar Nederland, met ook een abonnementsmodel.

In de wereld van videodiensten is Netflix wereldwijd marktleider met 222 miljoen betalende leden in meer dan 190 landen. Ook in Nederland (3,2 miljoen abonnees), waar de dienst sinds september 2013 bestaat, is het de grootste. Maar nieuwkomer HBO Max eist nu ook een deel van de taart op, naast de al bestaande concurrenten als Disney+ en Amazon Prime Video.

Hoe vindt de gemiddelde bingewatcher zijn weg in het streaminglandschap? NRC vroeg lezers hoe zij omgaan met de keuzestress die bij het gefragmenteerde aanbod komt kijken, en of hun kijkgedrag is veranderd. 1.171 lezers vulden de enquête volledig in (per deelvraag ligt het aantal respondenten hoger, omdat sommige lezers niet alle vragen hebben ingevuld). Uit de resultaten komen drie belangrijke bevindingen naar voren.

I. NRC-lezers zijn honkvaste kijkers, ondanks het versplinterde aanbod

I. NRC-lezers zijn honkvaste kijkers, ondanks het versplinterde aanbod

De meeste respondenten geven aan dat ze hun keuze bij het kiezen van een streamingdienst baseren op het aanbod van series (42 procent) en films (32 procent). Prijs, aanbiedingen en welke diensten vrienden en familie al hebben, spelen een minder grote rol (15 en 11 procent). Voor de 71-jarige Bart Bender is de keuze voor een Netflix-abonnement vrij voor de hand liggend: de dienst die een van de eerste grote aanbieders was, heeft voldoende goede films en series in huis.

Marielle Akkerman (32) sloot een Netflix-abonnement af met haar zusje, voor de Netflix Originals, door Netflix geproduceerde series. „De belangrijkste reden dat ik bij Netflix blijf, is omdat ik het abonnement met familie deel. Maar toch stiekem ook wel omdat ik een klein aantal series wil blijven volgen.” Frank Hendriks, 65, is nog lang niet uitgekeken op de series op Netflix. „Ik denk na over het nemen van een abonnement op HBO Max, maar de belangrijkste reden om dat niet te doen is dat er nog zoveel series zijn op NPO Plus en Netflix die ik wil zien. Ik voel de noodzaak niet om nog een abonnement erbij te nemen.”

Met de komst van nieuwe diensten worden oude en vertrouwde aanbieders niet zo snel in de steek gelaten. De meeste NRC-lezers, driekwart van de 1.523 mensen die de vraag hebben beantwoord, geven aan niet vaak van aanbieder te wisselen. Wie jaren geleden in de dominante periode van Netflix een abonnement afsloot, blijft vaak bij de vertrouwde dienst hangen.

Netflix heeft aangekondigd meer kwalitatieve content te gaan maken, maar krijgt concurrentie van diensten met eveneens een kwalitatief aanbod, die ook nog eens goedkoper zijn. Akkerman deelt haar abonnementen met haar moeder, zussen en nog een vriendin en zegt ze daarom niet gemakkelijk op. „Hoewel het aanbod van Netflix inmiddels dusdanig groot is, dat er ook veel pulp tussen zit.” Haar favoriete diensten zijn niet al te duur en hebben een kleiner aanbod, zoals HBO Max waar ze om die reden onlangs een abonnement op heeft genomen.

II. Wachtwoorden worden volop gedeeld, ook als dat tegen de regels is

II. Wachtwoorden worden volop gedeeld, ook als dat tegen de regels is

Met de doorbraak van streamingdiensten en de toename van aanbieders is ook het kijkgedrag en de omgang met abonnementen aan het veranderen. Zo ‘stapelen’ steeds meer gebruikers diensten, blijkt uit onderzoek van Telecompaper (bijvoorbeeld de combinatie Netflix en Videoland). Ook het delen van wachtwoorden van accounts is populair. Officieel mag je mensen van buiten je huishouden niet toelaten op je Netflix-account, maar dit gebeurt desondanks veel. Het bedrijf zelf zegt dat er meer dan 100 miljoen huishoudens via een gedeeld account kosteloos meekijken. Dat betekent dat volgens Netflix’ eigen cijfers bijna de helft van de leden een account deelt buiten het eigen huishouden. Dit werd altijd gedoogd, maar het bedrijf experimenteert nu in een aantal landen met mogelijkheden om mensen buiten het huishouden tegen betaling onderdeel van een account te maken. ‘Illegaal’ delen moet hiermee verleden tijd zijn. Zo’n stap brengt risico’s met zich mee: zijn abonnees bereid om te betalen voor mogelijkheden die eerst gratis leken? Zeker met de vele alternatieven raak je als bedrijf mogelijk abonnees kwijt.

Voorlopig kan het delen nog: zoals op een brunch waarbij iedereen bijdraagt met zijn eigen sandwiches en salade, worden in huishoudens, gezinnen en onder vrienden volop wachtwoorden van streamingdiensten gedeeld. Net iets meer dan de helft van de 1.523 lezers die de vraag hebben beantwoord (54 procent) geeft aan een abonnement te delen of te gebruiken zonder daarvoor te betalen.

NRC vroeg seriekijkers tussen 14 en 22 februari in een online enquête naar hun kijkgewoonten.

Dit biedt een scala aan kijkmogelijkheden. De overvloed aan diensten leidt er bij Guido Ramakers (56) toe dat hij er eigenlijk te veel heeft: „Ik heb belachelijk veel van die diensten, want ik heb vier kinderen van begin twintig die heel veel series en dergelijke kijken. De ene vindt dit leuk en de andere vindt dat leuk.” Zijn kinderen nemen zelf een abonnement en delen hun inloggegevens met hun ouders. De familie Ramakers heeft zo een lange lijst diensten om uit te kiezen: Netflix, Disney+, Amazon Prime video, Videoland, NPO Plus én NFL Gamepass.

Frank Hendriks gebruikt het Netflix-account van zijn dochter, en andersom gebruikt zijn dochter zijn NPO Plus-abonnement. Wat als Nederlanders straks alleen tegen betaling andere mensen onderdeel van hun account kunnen maken? „Ik denk dat ik daar wel op zou ingaan, want we kijken er zoveel naar”, zegt Hendriks.

Marielle Akkerman haakt dan echter af: „Dat ik mijn abonnement kan delen en dus niet de volledige kosten kwijt ben, is op dit moment de grootste reden om lid te blijven. Bovendien betaal ik al extra om op meer dan één scherm tegelijk te kunnen kijken.” Veel diensten bieden deze mogelijkheid aan, zoals Videoland dat verschillende abonnementen heeft voor tegelijk kijken. Wie bij de streamingdienst van RTL meer betaalt kan zelfs op vier schermen tegelijk kijken.

III. Het enorme aanbod leidt tot nieuwe kijkrituelen, maar ook tot afhakers

III. Het enorme aanbod leidt tot nieuwe kijkrituelen, maar ook tot afhakers

Steeds meer mensen zeggen hun lineaire tv-abonnement op en stappen volledig over op on-demand kijken. Dat betekent onder meer dat steeds meer kijkers na een lange werkdag behoefte hebben aan simpele, makkelijk te verteren programma’s, weten de streamingdiensten. Waar zij eerst vooral voorzagen in ‘premium content’ waarbij acteerprestaties en een goed plot belangrijk waren, bieden ze daarnaast nu steeds meer eenvoudig vermaak. Daarom kun je tegenwoordig bij de meeste streamers oneindig veel onnozele concepten vinden zoals Is It Cake? (waarbij deelnemers moeten raden of iets een taart is of een ander object) of Cooking with Paris (waarin Paris Hilton meestal in een galajurk, vergezeld door een andere ster, onhandig staat te doen in de keuken).

Het grote aanbod maakt de kijker echter ook kritischer. Akkerman stopt na tien minuten met een serie of film als ze er niets aan vindt: „Er is zoveel te zien, te lezen en te doen dat ik mijn tijd niet wil verspillen. Daarnaast merk ik dat mijn concentratie snel weg is en ik dus middenin een aflevering kan stoppen met kijken om die vervolgens later op de dag of in de week weer op te pakken.”

Melda Koca (47) merkt dat ze minder moeite doet om door een serie of film heen te komen. „Als ik iets kijk, haak ik af als het niet meer de moeite waard is.” Zonder een tv-zender die je een ander programma voorschotelt, is er ook niemand die je vertelt dat je nu wel genoeg hebt gekeken naar dat ene verslavende, maar misschien niet erg verheffende programma. „Ik kijk veel meer dan ik zou willen naar programma’s als First Dates.”

Hendriks vindt het handig dat je op ieder moment kan kijken wat je wilt: „Op de lineaire tv zit je vast aan de momenten waarop ze iets uitzenden. Nu kijk ik via NPO Plus twee of drie afleveringen van een serie achter elkaar. Ik heb geen zin om te wachten, want dan ben ik de personages en namen al vergeten.”

Akkerman is de laatste twee jaar minder gaan bingen en gaat nu vooral voor kwaliteit. De streamingdiensten bieden haar niet meer de ontspanning die ze vroeger ervoer. „Ik ervaar druk bij al die series die je allemaal moet bijhouden. Ik krijg stress van alle serietips die ik van vrienden krijg, en daar heb dus geen zin meer in. Ik lees ‘s avonds eigenlijk liever een boek.”

Source link

Leave a Reply

Your email address will not be published.