Politics

Mogen Afrikaanse landen zelf uitmaken of ze tegen Rusland stemmen?

Wanneer twee olifanten vechten, lijdt het gras het meest”, is een Afrikaans spreekwoord dat ik vaak gebruik om ruziënde ouders te behoeden voor het negatieve effect op hun kinderen. Want wanneer ouders structureel ruzie maken, zijn het de kinderen die lijden. Maar dit spreekwoord gaat ook op voor machtige landen: hun conflicten treffen zwakkere landen altijd het meest.

Vooralsnog profiteert het imago van de EU van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Nooit eerder waren zoveel burgers in Europa vóór het voortzetten van het Europese Unie. In Rusland vinden we onze gemeenschappelijke vijand. Door Poetins oorlog in Oekraïne zijn tegenstanders van de EU en leiders als Wilders monddood gemaakt. Zolang deze oorlog voortduurt, stopt de opmars van rechts-extremistische leiders in West-Europa. Voor de EU zeer gunstig: hun toko kan de komende tien jaar onbezorgd blijven draaien.

Ik hoorde het spreekwoord voor het eerst in de jaren tachtig, toen de Koude Oorlog tussen het Westen en de toenmalige Sovjetunie nog in volle gang was. Afrikaanse landen leden daar het meest onder. Communistische leiders werden vermoord en er ontstonden veel burgeroorlogen. Met de huidige oorlog tussen Rusland en Oekraïne zie ik dezelfde tendens. Met dit verschil dat er nu meer democratische landen in Afrika zijn en het Westen en de CIA nog niet zijn begonnen met het uitschakelen van Afrikaanse leiders die hen niet steunen in de oorlog tegen Rusland.

Je grootste vijand dichterbij staat dan je denkt

Bij de stemming van de Verenigde Naties, waarin Rusland werd opgeroepen de invasie te staken en zijn troepen uit Oekraïne terug te trekken, steunden 28 van de 54 Afrikaanse landen de resolutie. Dat is een nipte overwinning. Bijna een derde van de Afrikaanse landen onthield zich van een keuze (17 van de 54) en alleen Eritrea stemde tegen – een land met een autoritair politiek systeem. En wat te denken van de acht Afrikaanse landen die afwezig waren? Opnieuw wordt Afrika gedwongen te kiezen. Of met de bekende woorden van voormalige Amerikaans president George Bush: Je bent voor ons, of je bent tegen ons.

Opmerkelijk aan de voorstemmers van de VN resolutie is dat ze allemaal westerse bondgenoten zijn, landen bijvoorbeeld met een westerse militaire basis en gezamenlijke militaire operaties tegen jihadisten.

De zeventien Afrikaanse landen die zich van stemming hebben onthouden of, zoals Eritrea, tegen de resolutie hebben gestemd, zijn autoritaire landen die nauwe militaire en ideologische banden hebben met Rusland. Er zijn ook uitzonderingen op die regel, zoals Namibië, Zuid-Afrika en Senegal: functionerende democratieën die een sterke affiniteit hebben met het Westen. Hun besluit is ongetwijfeld gebaseerd op de grote rol die Rusland heeft gespeeld tijdens hun onafhankelijkheidsstrijd en tegen apartheid. Dat was ook de reden dat Mandela na zijn vrijlating weigerde Cuba te bekritiseren. In de tijd van de strijd tegen de apartheid heeft Cuba de ANC gesteund. De ene dienst is de andere waard.

Als ik één ding in mijn leven heb geleerd, is het dat je grootste vijand dichterbij staat dan je denkt. Net als de schatten die je in de verte zoekt meestal binnen handbereik liggen, waardoor je ze over het hoofd ziet. Te lang heeft het Westen buiten Europa vijanden gemaakt. In Afrika met slavernij en kolonialisme, in het Midden Oosten en in het opkomende China. Inmiddels weet het Westen dat je geen gevecht in de verte kunt winnen, als je niet ook je vijanden van dichtbij kent.

Babah Tarawally is schrijver, columnist en programmamaker. Voor Trouw schrijft hij om de week over (verborgen) discriminatie en racisme, maar vooral over manieren om elkaar op dit thema te kunnen verstaan. Lees ze hier terug.

Source link

Leave a Reply

Your email address will not be published.